Testis Seminomu

Testis seminomu, testisin germ hücrelerinden köken alan, testis germ hücreli tümörlerinin yaklaşık %50-60'ını oluşturan en sık alt tipidir. 20-40 yaş arası genç erkeklerde kanser ölümlerinde en önde yer alır ancak modern tedavi sayesinde küratif potansiyeli son derece yüksektir. Yıllık insidansı 7-10/100.000 erkektir ve son yıllarda artış göstermektedir. Aynı biyolojide overin germ hücreli tümörlerine (disgerminom) karşılık gelir; her ikisi de kemoterapi ve radyoterapiye son derece duyarlıdır.

Seminom klasik olarak üç alt tipe ayrılır: klasik seminom (%85-90), anaplastik seminom ve spermatositik seminom (nadir, genellikle yaşlı erkeklerde, iyi huylu davranır). Klasik seminomun histolojik olarak tekdüze görünümü vardır: büyük, berrak sitoplazmalı, küçük yuvarlak nükleuslu hücreler ve lenfositik infiltrat karakteristiktir. Tümör belirteçleri olarak β-hCG %15-20 hastada hafif yüksek olabilir; AFP yüksekliği seminomda görülmez — AFP yüksekse tümör 'nonseminomatöz' kabul edilir, LDH (özellikle ileri evrede) yükselebilir. PLAP (plasental alkalen fosfataz) pozitifliği tanıda destekleyici olabilir.

Tedavi yaklaşımı evreye göre belirlenir: (1) Evre I (tümör testise sınırlı) — Radikal inguinal orşiektomi ardından 3 seçenek: aktif sürveyans (düşük risk), karboplatin tek doz adjuvan kemoterapi, veya para-aortik bölge radyoterapisi. (2) Evre IIA/B (retroperitoneal lenf nodu tutulumu) — Dog-leg radyoterapi veya 3 siklus BEP (bleomisin + etoposid + cisplatin) kemoterapisi. (3) Evre IIC/III (büyük lenf nodu veya uzak metastaz) — 3-4 siklus BEP kemoterapisi; iyi risk 3 BEP, orta risk 4 BEP. (4) Tedavi sonrası rezidü — <3 cm izlem, >3 cm PET-BT değerlendirme; pozitif olursa cerrahi rezeksiyon. Nüks durumunda 'salvage' kemoterapi (TIP veya VeIP) ve yüksek doz kemoterapi + otolog kök hücre nakli uygulanabilir. Seminomda 5 yıllık sağkalım erken evrede %99, ileri evrede bile %90'ın üzerindedir. Tedavi sonrası kardiyovasküler risk, sekonder kanser ve infertilite açısından uzun dönem takip önemlidir.