Özofagus Adenokarsinomu

Özofagus adenokarsinomu, özofagus kanserinin özellikle distal üçte birinde görülen, Barrett özofagusu olarak bilinen intestinal metaplazi zemininde gelişen formudur. Son 40 yılda Batı ülkelerinde insidansı hızla artmış ve bazı ülkelerde skuamöz hücreli karsinomu geçerek en sık özofagus kanser tipi haline gelmiştir. Bu artışın nedenleri gastroözofageal reflü hastalığı (GERH) sıklığındaki artış, obezite epidemisi ve Helicobacter pylori prevalansının azalması olarak düşünülmektedir. Erkeklerde kadınlardan 6-8 kat fazla görülür.

Barrett özofagusu, kronik asit reflüsü nedeniyle distal özofagustaki normal skuamöz epitelin kolumnar (intestinal tip) epitelle yer değiştirmesidir. Barrett özofagusu olan bireylerde yıllık adenokarsinom riski %0.1-0.5'tir; ancak yüksek dereceli displazi varlığında bu risk yıllık %5-10'a çıkar. Bu nedenle Barrett'li hastalar düzenli endoskopik takip altında tutulur. Sigara, obezite (özellikle santral), erkek cinsiyet ve beyaz ırk diğer risk faktörleridir. Herediter sendromlar (Li-Fraumeni) nadir ilişki gösterir.

Klinik olarak en sık disfaji (önce katılar, sonra sıvılar), kilo kaybı, göğüs ağrısı, odinofaji ve anemi görülür. Erken evrede asemptomatik olabilir. Tanıda endoskopi + biyopsi ile histopatolojik doğrulama esastır. Evreleme için EUS, toraks-abdomen BT, PET-BT ve diagnostik laparoskopi kullanılır. HER2 ve PD-L1 ekspresyonu mutlaka araştırılmalıdır. Tedavi evreye göre belirlenir: (1) Erken evre (T1a) — endoskopik rezeksiyon. (2) Lokal ileri (T1b-T3, N+) — neoadjuvan kemoradyoterapi (CROSS protokolü: karboplatin + paklitaksel + 41.4 Gy) + cerrahi (transtorasik veya transhiatal özofajektomi). (3) Metastatik — sistemik tedavi: fluoropirimidin + platin + trastuzumab (HER2+ olgularda) + nivolumab/pembrolizumab (PD-L1+ olgularda). 5 yıllık sağkalım erken evrede %80'i aşarken metastatik hastalıkta %5 civarındadır.