Erken evre mide adenokarsinomu (early gastric cancer, EGC), tümörün sadece mukoza veya submukozaya sınırlı olduğu, lenf nodu tutulumundan bağımsız (T1N0-1M0) invaziv mide kanseridir. Japon Gastrik Kanser Derneği ilk kez bu tanımı yapmış ve erken evre mide kanseri tanı ve tedavisinin gelişmesine öncülük etmiştir. Japonya'da mide kanseri hastalarının %50'sinden fazlası erken evrede yakalanırken, Batı ülkelerinde bu oran %15-20'yi geçmez; bu fark tarama programları ve endoskopi pratiğindeki farklılıklardan kaynaklanır.
Erken evre mide kanseri endoskopik olarak çeşitli tiplerde görülebilir: Tip 0 (yüzeyel tip) — 0-I (kabarık), 0-II (düz), 0-III (çökük). Alt tipler 0-IIa (hafif kabarık), 0-IIb (tamamen düz), 0-IIc (hafif çökük) olarak ayrılır. Tanıda yüksek çözünürlüklü endoskopi, narrow band imaging (NBI), kromoendoskopi ve endoskopik ultrason (EUS) kullanılır. EUS özellikle tümörün derinliğini (T evresi) değerlendirmede önemlidir. Biyopsi ile histopatolojik tanı konur; HER2, PD-L1, MSI/MMR durumu belirlenir (ileri evreye ilerleme olursa tedavi seçimi için).
Tedavi seçimi tümörün boyutu, histolojisi, derinliği ve lokalizasyonuna bağlıdır. Endoskopik submukozal diseksiyon (ESD) veya endoskopik mukozal rezeksiyon (EMR), seçilmiş erken evre lezyonlarda küratif olabilir: iyi diferansiye, ülserasyonsuz, mukozaya sınırlı, <2 cm boyutlu lezyonlar ESD için uygundur. Kriterler dışındaki lezyonlarda veya ESD sonrası pozitif cerrahi sınır varsa cerrahi rezeksiyon (gastrektomi + D1/D2 lenfadenektomi) gereklidir. Erken evre mide kanserinde 5 yıllık sağkalım oranı %90'ın üzerindedir; mukozal tümörlerde ise %95'i geçer. Tedavi sonrası düzenli endoskopik takip ve Helicobacter pylori eradikasyonu nüks/metakron kanser riskini azaltır.