Meningiomlar, beyin ve omuriliği saran meninkslerin araknoid zarındaki meningotelyal hücrelerden köken alan tümörlerdir. Yetişkinlerde en sık görülen primer intrakraniyal tümör olup tüm primer SSS tümörlerinin yaklaşık üçte birini oluştururlar. Kadınlarda erkeklerden 2-3 kat daha sık görülürler (özellikle grade 1 tipinde). En sık 40-70 yaşlar arasında tanı alır. Çoğu zaman başka bir nedenle yapılan görüntülemede tesadüfen saptanır.
Meningiomlar WHO sınıflandırmasına göre üç gruba ayrılır: Grade 1 (iyi huylu) — %80-90 olguda görülür ve tipik olarak yavaş büyür. Grade 2 (atipik) — %5-15, artmış mitotik aktivite, beyin invazyonu. Grade 3 (anaplastik/malign) — %1-3, çok agresif seyir, yüksek nüks ve ölüm riski. Lokalizasyona göre de sınıflandırılırlar: parasagittal, konveksite, sfenoid kanat, olfaktor oluk, suprasellar, tentoryel, posterior fossa, intraventriküler, spinal. Cerrahi rezeksiyon derecesi Simpson sınıflandırması ile belirlenir ve prognoz açısından kritiktir.
Tedavi yaklaşımı tümörün boyutuna, lokalizasyonuna, büyüme hızına, hastanın yaşına ve semptomlarına göre kişiselleştirilir. Küçük, asemptomatik, yavaş büyüyen meningiomlar genellikle MR takibi ile izlenir. Semptomatik veya hızlı büyüyen olgular için standart tedavi mümkün olduğunca geniş cerrahi rezeksiyondur. Stereotaktik radyocerrahi (Gamma Knife, CyberKnife) küçük (<3 cm) veya cerrahiye uygun olmayan lezyonlarda etkilidir. Grade 2-3 meningiomlarda cerrahi sonrası adjuvan radyoterapi önerilir. Nüks durumunda yeniden cerrahi, radyocerrahi veya sistemik tedaviler (bevacizumab, sunitinib — sınırlı etkinlik) değerlendirilir.